آنالیز فنی تیم ملی هلند

بازگشت به بازی های ملی >

آنالیز فنی تیم ملی هلند

پایگاه آنالیزور آی تی فوتبال (آنالیز بازی های ملی)؛

آنالیز تیم ملی هلند در یورو 2020

؛در یورو ۲۰۱۶ با وجود ۲۴ تیمی بودن مسابقات، تیم ملی هلند نتوانست به تورنمنت اصلی صعود کند و این در حالی بود که دو سال پیش آن ها سوم جام جهانی شده بودند. مسیر بازگشت هلند خیلی ساده نبود زیرا آن ها به جام جهانی ۲۰۱۸ هم صعود نکردند اما حالا بازگشته اند تا برای کسب یک جام بین المللی رقابت کنند. از جام جهانی ۲۰۱۴ که آخرین حضور هلند در تورنمنتی بزرگ بوده، لاله های نارنجی پنج سرمربی مختلف داشته اند. پس از جدایی لویی فن خال، مربیانی چون گاس هیدینک، دنی بلیند و دیک ادووکات تیم ملی هلند را هدایت کردند اما این رونالد کومان بود که روند پیشرفت هلند را استارت زد. در سال ۲۰۱۹، هلند با هدایت رونالد کومان به فینال لیگ ملت های اروپا رسید اما آن ها در فینال مغلوب پرتغال شدند. آینده هلند بسیار روشن تصور می شد و چند استعداد جوان زیر نظر کومان توانستند به خوبی شکوفا شوند. با وجود این که کومان تا جام جهانی ۲۰۲۲ با هلند قرارداد داشت، بارسلونا تصمیم به استخدام او گرفت و حالا یک سالی است که هدایت تیم ملی هلند برعهده فرانک دی بوئر است.

انتخاب اعضای تیم ملی هلند، میان طرفداران این تیم بحث برانگیز بوده است چرا که علاوه بر این مسئله، فرانک دی بوئر به دنبال چهار قهرمانی متوالی با آژاکس در لیگ هلند، در ادامه دوران حرفه ای خود در باشگاه های اینتر و کریستال پالاس اصلا موفق نبود و به آمریکا رفت. البته دی بوئر در تیم ملی هلند هم چندان مقتدر ظاهر نشده و در هشت بازی که روی نیمکت این تیم نشسته، فقط نیمی از بازی ها را برده و سه تساوی و یک باخت کسب کرده است. این لیست ۲۶ نفره تیم ملی هلند برای یورو ۲۰۲۰ است:

 

 

دروازه بانان مارکو بیزوت (آلکمار)، تیم کرول (نوریچ سیتی)، مارتن استکلنبرگ (آژاکس)
مدافعان ماتیاس ده لیخت (یوونتوس)، استفان دی فرای (اینتر)، دنزل دامفریس (آیندهوون)، جوئل فلتمان (برایتون)، یورین تیمبر (آژاکس)، ناتان آکه (منچسترسیتی)، پاتریک فن آنهولت (کریستال پالاس)، دالی بلیند (آژاکس)، اوون ویندال (آلکمار)
هافبک ها دونی فن ده بیک (منچستریونایتد)، رایان خرافنبرک (آژاکس)، فرنکی دی یونگ (بارسلونا)، دیوی کلاسن (آژاکس)، تون کوپماینارش (آلکمار)، مارتن درون (آتالانتا)، جورجینیو واینالدوم (لیورپول)
مهاجمان استیون برخویس (فاینورد)، ممفیس دیپای (لیون)، کودی خاکپو (آیندهوون)، لوک دی یونگ (سویا)، دونیل مالن (آیندهوون)، کینسی پرومس (اسپارتاک مسکو)، ووت وخهورشت (وولفسبورگ)
فرانک دی بوئر ترجیح می دهد از سیستم ۳-۳-۴ استفاده کند و انتظار می رود او در یورو هم همین سیستم را به کار گیرد. در پست دروازه، یاسپر سیلسن اخیرا به دلیل ابتلا به کرونا از لیست خط خورد و مارکو بیزوت جانشین او شد. در بازی های دوستانه اخیر، تیم کرول و مارتن استکلنبرگ درون دروازه هلند قرار گرفته اند اما با توجه به این که در بازی های مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲، کرول درون دروازه هلند ایستاد، شانس این دروازه بان باتجربه نوریچ سیتی برای فیکس شدن در مسابقات یورو، بیشتر از سنگربان آژاکس است. ویرجیل فن دایک، کاپیتان و مهره کلیدی تیم ملی هلند هنوز در حال ریکاوری از مصدومیت رباط صلیبی خود است و بنا به درخواست خودش، در یورو غایب خواهد بود. این تنها نگرانی دی بوئر برای خط دفاعی نیست زیرا دالی بلیند نیز در حال ریکاوری مصدومیتی است که در آخر ماه مارس در بازی با جبل الطارق به آن دچار شد. با این حال انتظار می رود ماتیاس دلیخت و استفان دی فرای، زوج دفاعی تیم ملی هلند در یورو باشند.

 

 

در خط هافبک، حضور ثابت دی یونگ و واینالدوم تضمین شده است و تنها مصدومیت می تواند مانع کنار رفتن آن ها از ترکیب شود، به خصوص این که در غیاب فن دایک حالا واینالدوم کاپیتان لاله های نارنجی است. فرم و ثبات این زوج می تواند برای تیم ملی هلند ضروری و تعیین کننده باشد. دیوی کلاسن و مارتن درون، دو بازیکن دیگری هستند که می توانند در خط هافبک سه نفره تیم دی بوئر جای گیرند. در بازی های بزرگ تر، دی بوئر معمولا درون را به کلاسن ترجیح می دهد تا استحکام دفاعی تیمش بیشتر شود. این یعنی دی بوئر رویکرد محافظه کارانه ای دارد و در تیم او، بار تهاجمی خط هافبک بر دوش واینالدوم خواهد بود و درون وظایف دفاعی را برعهده می گیرد. این یعنی فرنکی دی یونگ به دفاع محدود نمی شود و می تواند آزادی عمل بیشتری داشته باشد.

در خط حمله، حضور استیون برخویس و ممفیس دیپای در دو جناح خط حمله قطعی به نظر می رسد. برخویس در بازی های ملی اخیر، حضوری ثابت در ترکیب اصلی داشت و دی بوئر به او اعتماد کامل دارد. با توجه به سبک بازی هلند دی بوئر، انتظار می رود لوک دی یونگ بلند قامت به دونیل مالن ترجیح داده شود چرا که هلند سعی می کند از جناحین سانتر کند و دی یونگ مهاجمی مناسب برای اجرای این تاکتیک است. ووت وخهورشت هم گزینه خوبی برای نوک پیکان حمله هلند به نظر می رسد اما ظاهرا دی بوئر هنوز به طور کامل درباره توانایی های او متقاعد نشده است. این تیم هلند بازیکنان مستعد خوبی در اختیار دارد اما کمبود تجربه در تیم دیده می شود و خط دفاع این تیم ممکن است هنگامی که به دفاع کردن نیاز باشد، به پاشنه آشیل تبدیل شود. با این حال در کل هلند روی کاغذ ترکیب ابتدایی خوبی دارد.

نمودار سن و تعداد دقایق بازی نشان می دهد بیشتر بازیکنان کلیدی هلند یا در اوج فوتبال خود هستند و یا سن کمی دارند. فرنکی دی یونگ، دلیخت و ویندال همگی بازیکنان جوانی هستند که به احتمال بالا در ترکیب هلند فیکس خواهند بود. دیپای، دامفریس، دی فرای و برخویس نیز در سن اوج فوتبالی خود هستند (۲۴ تا ۲۹ سال). این یعنی هفت بازیکن از ۱۱ بازیکن اصلی هلندی ها یا در اوج فوتبال خود هستند و یا سن کمی دارند. رایان خرافنبرک و دونیل مالن، دیگر بازیکنان زیر ۲۳ سالی هستند که دقایق زیادی را به میدان رفته اند و این نشان می دهد هلند، معدنی غنی از استعداد را دارد. استکلنبرگ و کرول هم با وجود سن بالا، دقایق زیادی را به میدان رفته اند.

 

مقابل رقبای قدرتمندتر، هافبک تهاجمی تیم دی بوئر چنین نقشی نخواهد داشت و در چنین شرایطی، دیپای به مرکز می آید اما همان جلو می ماند. اساسا در این فاز، ممفیس دیپای نقش یک مهاجم دوم را دارد و فولبک چپ به جلو می رود تا نقش وینگر را داشته باشد و بتواند به بازی عرض دهد. برای کمک به تغییر جایگیری بازیکنان خط هافبک، دفاع راست به سمت جلو حرکت نمی کند و وسط می ماند تا هلند بتواند مرکز میدان را در اختیار گیرد. در چنین شرایطی، سیستم ۴-۳-۳ در حمله اجرا می شود و هافبک دفاعی به خط دفاع اضافه می شود.

فاز دفاعی تیم دی بوئر چندان خوب به نظر نمی رسد. میزان PPDA هلند (میزان پاس های ارسال شده به ازای هر واکنش دفاعی) در میان ضعیف ترین تیم های اروپاست و میزان بالای توپ گیری در یک سوم دفاعی حریف نشان می دهد هلند چه اندازه از بالا پرس می کند. وقتی هلند توپ را از دست دهد، آن ها در پرس فعال شرکت می کنند اما در زمین حریف، میزان تاثیرگذاری بالاتر است. در نیمه زمین خودی، میزان بازپس گیری توپ پایین تر است و به طبع آن میزان دوئل های دفاعی در نیمه زمین خودی هم پایین تر می آید. با دیدن سایر پارامترهای دفاعی می توانیم ببینیم که هلند در زمینه توپ ربایی و دور کردن توپ هم آمار ضعیفی دارد. این ها به خاطر سبک بازی و فوتبال مالکانه هلند است. پیش تر دیدیم هلند تیمی است که میل به داشتن مالکیت بالایی دارد و طبیعتا وقتی تیم حریف کم تر صاحب توپ باشد، هلند هم عملکرد دفاعی کم تری انجام خواهد داد. هلند در دوئل های هوایی کمی شرکت می کند اما میزان پیروزی آن ها بسیار عالی است و این نشان می دهد که شرکت نکردن هلندی ها در نبردهای هوایی، نمی تواند معضل خاصی باشد.

 

 

البته باید به این آمار با کمی تردید نگاه کرد. درست است که هلند به خاطر مالکیت توپ بالا مقابل تیم های کوچک، عملکردهای دفاعی کمتری دارد اما وقتی هلند مالک توپ نباشد، آن ها به حریف موقعیت های گلزنی مهمی می دهند. باخت ۴-۲ مقابل ترکیه مثالی از این قضیه است. هلند در بازی با ترکیه از ۸ شوتی که به سمت دروازه اش آمد، ۵ تایش در چارچوب بود و از ۵ شوت به سمت چارچوب هلند، فقط یکی اش گل نشد. این ها در حالی است که هلند در این بازی، ۶۶ درصد مالکیت توپ داشت. مقابل تیم های بزرگ تر نیز مالکیت توپ هلند پایین نیامد اما نتیجه بهتری به غیر از مساوی مقابل ایتالیا و اسپانیا به دست نیامد. ضعف خط دفاعی در مراحل بالای تورنمنت می تواند هلند را اذیت کند.

هلند وقتی مالکیت توپ را از دست می دهد، به سیستم ۲-۴-۴ یا ۲-۳-۵ سوییچ می کند. در این شرایط معمولا ممفیس دیپای یکی از دو بازیکن خط حمله است. با این حال اگر هلند از یک هافبک تهاجمی استفاده کند، دیپای عقب می آید و هافبک تهاجمی می تواند در کنار مهاجم نوک، زوج خط حمله را تشکیل دهد. در سیستم ۲-۴-۴، وینگر ها یک خط به عقب می آیند و هافبک می شوند اما دیپای بازهم در خط حمله باقی می ماند. در سیستم ۲-۳-۵، برخویس به خط هافبک و هافبک دفاعی (فرنکی دی یونگ یا درون) به خط دفاعی می روند. ویندال که در اصل دفاع چپ است، می تواند در نقش وینگ بک بازی کند اما در جناح راست چنین اتفاقی نمی افتد چون در دفاع، برخویس از جلو پرس نمی کند. با این حال در تصویر بالا می توان دید که ساختار پرس هلند با مشکل مهمی روبرو است چون میان خطوط هلند، فضای زیادی وجود دارد.

در انتقال دفاعی، فولبک ها سریعا عقب می آیند تا پوشش فضاهای بزرگ فقط برعهده مدافعان مرکزی نباشد. یک مدافع مرکزی (بلیند در عکس بالا) به سوی مرکز حرکت می کند تا گزینه های پاس حریف را محدود کند. این حرکت همچنین برای فولبک ها زمان می خرد تا عقب بیایند. این تاکتیک کمی خطرناک است زیرا اگر بلیند یا مدافع مرکزی دیگری در نبرد یک در برابر یک شکست بخورد، تیم حریف به راحتی برتری عددی پیدا می کند و می تواند موقعیت گلزنی عالی بسازد. وقتی هلند از یک هافبک دفاعی استفاده کند، آن ها در میانه میدان امنیت دفاعی بیشتری خواهند داشت اما در عکس بالا که بازی با لتونی است، هلند از یک هافبک تهاجمی استفاده کرده و دی یونگ مجبور شد عقب بیاید و دفاع را حمایت کند. این مسئله مشکل ساز می شود چون در این صورت او باید فضاهای بیشتری را پوشش دهد و در این حالت، ممکن است هافبک همیشه به موقع به منطقه مناسب نمی رسد.

 

با غیبت فن دایک و غیبت احتمالی بلیند، اهمیت خط دفاعی برای هلند بالاتر می رود. دامفریس، کاپیتان ۲۵ ساله هلند جایگاه خودش در سمت راست را تضمین کرده است و برای سمت چپ، اوون ویندال ۲۱ ساله گزینه حضور فیکس در تیم است، اگرچه آمار تهاجمی او نسبت به آمار دفاعی اش بهتر است. در پست دفاع مرکزی هم دی بوئر چالش های مهمی دارد. دلیخت اخیرا در تمرینات مصدوم شده و غیر از او دی فرای، یورین تیمبر، ناتان آکه و یوئل فلتمان می توانند در این پست بازی کنند. تجربه دی فرای علی رغم جایگاه پایین او در نمودارهای بالا به کمک هلند خواهد آمد.

تیم ملی هلند در مسابقات یورو تاکنون فقط یکبار قهرمان شده است و این انگیزه بازیکنان این تیم را افزایش می دهد که بار دیگر بتوانند جام را به خانه ببرند.

تیم ملی هلند در جام جهانی نیز با این نوع سبک در مسابقات حاضر میشد و نتایج خوبی را نیز در پی داشت .

لاله های نارنجی در جام جهانی تاکنون 3 عنوان نایب قهرمانی و 1 عنوان سومی را به یدک می کشند .

قطعا آنها با پوست اندازی که در ترکیب کردند و از بازیکنان جوان با استعداداستفاده می کنند می توانند در آینده نه چندان دور از مدعیان اصلی قهرمانی در یورو و لیگ ملت ها و جام جهانی باشند .

(منبع : آی تی فوتبال + ایران ورزشی)

(نویسنده : MRN)

ارتباط با ما : 

تلفن : ۰۲۱۶۶۱۷۶۱۹۶       ۰۲۱۶۶۵۶۹۷۶۲      ۰۹۰۵۹۶۲۶۹۰۰

شبکه های اجتماعی آی تی فوتبال :

کانال تلگرام itfootball_ir@ 

 اینستاگرام   itfootball.ir  

آپارات itfootball



 

برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد حساب کاربری خود شوید ( لطفا اینجا کلیک کنید )

دیدگاه های اخیر

آخرین دیدگاه های کاربران درمورد 'آنالیز فنی تیم ملی هلند'

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.